miłość do Bounty w domowym zaciszu

Przez długi czas ciężko mi było określić, który słodki batonik jest moim ulubionym. Aż pewnego dnia pojawił się w sklepach Bounty w gorzkiej czekoladzie i zakochałam się w tym połączeniu, dlatego tak bardzo lubię robić domowe czekoladki nadziane kokosem (lub czekoladki kokosowe oblane czekoladą). Tym razem były jedną z części zamówienia, jednak zrobiłam ich tyle, że kilka mogłam sama skosztować i poczęstować kolegów. Jeden z nich nie lubi kokosa, a twierdzi, że mu smakowały ;)

Składniki na ok 30 sztuk z formy silikonowej:

-tabliczka białej czekolady

-100ml kremówki

-ok pół szklanki wiórków kokosowych (albo i więcej ;))

-dwie tabliczki gorzkiej czekolady dobrej jakości

Roztapiamy część gorzkiej czekolady w kąpieli wodnej, studzimy i smarujemy formę czekoladą. Wstawiamy do lodówki do schłodzenia. Ja zazwyczaj robię dwie warstwy ;)

Białą czekoladę roztapiamy w gorącej kremówce, dodajemy wiórki i studzimy. Nakładamy do formy, zostawiając nieco miejsca na "zamknięcie" czekoladą i chłodzimy. 

***

Ostatnio z L. nadrabiamy filmy na podstawie komiksów Marvella, ekipa 'Avengers' już za nami, teraz czas na 'X-Men'. 

Dzisiaj czekają mnie dwa fascynujące obowiązkowe wykłady, więc biorę druty i włóczkę i będę się bawić ;) Do tego przyszykowane książki w wersji elektronicznej oraz sudoku i jakoś trzeba przetrwać.

Udanego tygodnia!

czekoladowo-orzechowo, prawie jak ferrero rocher

Kto z Was nie zna słodkich kuleczek w orzechach z czekoladą, kryjących pod wafelkiem krem i orzech laskowy, zawiniętych w złotko? Od dzieciństwa to moje ulubione czekoladki, zawsze marzę o takiej piramidzie z reklam ;) Ostatnio postanowiłam spróbować kolejnego przepisu na czekoladki. Po zastanowieniu wybrałam przypominające ferrero rocher. Bardzo pomocny okazał się być blog Doroty, a efekt wyszedł przepyszny. Jak dotąd są to najlepsze czekoladki, które udało mi się zrobić, a próbowałam już kilku różnorodnych przepisów.
Zapraszam wszystkich na praliny czekoladowo-orzechowe.

Składniki na ok 25 sporych czekoladek:

-100g wafelków kakaowych bądź orzechowych
-150g orzechów laskowych
-200g kremu czekoladowo-orzechowego typu nutella
-tabliczka czekolady do pokrycia z góry czekoladą (bądź dwie, jeśli chcecie pokryć całe pralinki)

Wafelki kruszymy i wrzucamy do miski. Orzechy prażymy przez kilka minut na patelni albo w piekariku rozgrzanym do 180 stopni, obieramy ze skórki (wystarczy trochę potrzeć), siekamy i dorzucamy do miski. Dodajemy krem i wyrabiamy masę. Chłodzimy przez godzinę i formujemy kulki wielkości orzecha włoskiego. Jeśli będziecie mieć ręce mokre z wody to będzie to prostsze ;) Pralinki chłodzimy i na koniec oblewamy roztopioną czekoladą. Przechowujemy w lodówce.

***

Weekend minął bardzo dobrze. Maraton filmowy zakończył się nad ranem, sobota pod hasłem "zumba", w niedzielę rodzinny obiad, a wieczorem spotkanie przy dobrym piwie z dobrymi kolegami z liceum. Nowy tydzień rozpoczęty książką, wykładami i wieczorną zumbą. Dzisiaj mam z samego rana ćwiczenia, a potem laborki i referat. Popołudniu korki i rozmyślanie o środzie, całej na uczelni. 
A Młoda jest najlepszą siostrą na świecie <3 Przywiozła mi z Anglii żelki duszki i toblerone :D


Idzie wiosna, a ja z głową w chmurach. I marzę sobie o przyszłości...

czekoladowe serduszka napełnione cytrynowym śniegiem

Już jutro! Wigilia. Cieszę się jak dziecko, tak jak co roku. Chociaż zdarza się, że moje myśli są zaprzątane innymi, ważnymi wydarzeniami. Tak jak w zeszłym roku. Bo dokładnie rok temu, 23 grudnia wieczorem, spakowałam do walizek moje rzeczy, wsiadłam do samochodu i jednym słowem wyprowadziłam się z domu! Remont trwał blisko 3 tygodnie, mnóstwo farby, mnóstwo gwoździ i narzędzi, zabawy przy składaniu mebli i w końcu mogłam wejść i spędzić noc w moim mieszkaniu. Wsłuchując się w ciszę i patrząc na moją pierwszą, własną choinkę ozdobioną srebrno-szarymi bombkami i niebieskimi lampkami. W tym roku w mieszkaniu mieszkają już dwie osoby, kilka mebli przybyło i mnóstwo rzeczy. Takie nasze małe miejsce na ziemi ;) W tym roku jest o wiele spokojniej, chociaż L. w ostatnich dniach przywiózł ostatnie rzeczy ze swojego poprzedniego mieszkania. W środę pogoda sprawiła mi olbrzymią radość, bo cały dzień padał śnieg i na dworze było wprost przepięknie. A ja cieszyłam się jak dziecko i ślizgałam się na obcasach, co pewnie wyglądało to dość zabawnie, że oprócz dzieci na ulicy ślizga się i śmieje dorosła pannica elegancko ubrana. Wczoraj mieliśmy z L. wolny dzień i wybraliśmy się na spacer po ośnieżonych Gliwicach załatwiając przy okazji kilka spraw. Kupiliśmy także choinkę - metrowy świerk stał się najlepszym wyborem :) Wieczorem zaczęłam moje kulinarne szaleństwo, bo w po zajęciach zrobiliśmy sobie wigilijkę grupową i ktoś musiał upiec ciasto :)


Z racji tego, że zarówno Rodzicielka jak i dziadek rwą się do świątecznego gotowania, ja się do tego nie mieszam i zajmuję się ciastami. Dzisiaj powstaną dwa serniki z musem czekoladowym, jeden dla nas i jeden dla rodziny L., ale wczoraj spędziłam już trochę czasu (i dzisiaj szykuje się powtórka) nad czekoladą, mascarpone i cytryną. No i jest, cytrynowy śnieg z czekoladą, w czekoladzie. Przepis znalazłam u Doroty :)

Składniki (myślę, że na ok 45 czeko serduszek):
-250g mascarpone
-1 szklanka pełnego mleka w proszku ('niebieskiego')
-200 g białej czekolady
-świeżo wyciśnięty sok z 1 cytryny
-tabliczka/dwie czekolady do obtoczenia czy wymalowania foremek
-ewentualnie cukier puder

Czekoladę do wymalowania foremek roztapiamy w kąpieli wodnej, ostudzamy i pędzelkiem malujemy ścianki formy. Chłodzimy w lodówce i malujemy drugą warstwę, znów schładzamy. Nie roztapiajcie całej czekolady, bo i tak nie zużyjecie jej od razu ;)

Roztapiamy białą czekoladę w kąpieli wodnej. Do miski wrzucamy mascarpone, roztopioną czekoladę, mleko w proszku i miksujemy na puszystą masę. Powoli dolewamy sok z cytryny ciągle mieszając. Próbujemy masę i jeśli jest dla nas za mało słodka to dodajemy cukru pudru.

Masę nakładamy do rękawa cukierniczego albo dekoratora i napełniamy formę, zostawiając miejsce do zalania czekoladą na górze. Schładzamy kilkanaście minut w lodówce, a następnie zalewamy górę czekoladą i znów schładzamy.

Dla osób, które nie mają foremek - masę cytrynową schładzamy kilka godzin, robimy z niej kulki i następnie oblewamy czekoladą.

***
Wigilię spędzamy osobno, L. jedzie popołudniu do swojej rodziny i wraca do mnie wieczorem. Pierwszy dzień to obiad u moich rodziców, na który idziemy razem + popołudnie tylko we dwójkę :) Drugiego dnia zjazd do moich dziadków, będzie też Ustroń i być może rodzina z Katowic. L. chyba na obiad pojedzie do swoich rodziców, a popołudniu przyjedzie do moich dziadków. 
I tylko kilka ukłuć serca w tym wszystkim...

tysiąc słów

Ubolewam nad tym, jak nam się psuje komunikacja i jak się zmienia język. Skróty, półsłówka, wtórny analfabetyzm. Łatwiej napisać sms albo mail niż poprosić o rozmowę w cztery oczy. Sama też widzę po sobie, że niewiele piszę i ciężko czasem mi zebrać myśli, a jeszcze mniej wdaję się w dyskusje i rozmowy. Pewnie i tak z moimi umiejętnościami komunikacji nie jest aż tak źle, bo jednak piszę i mówię, a w liceum nie miałam problemów z pracami pisemnymi. Przeraża mnie fakt, że ludzie tracą zdolność do swobodnego wyrażania się na dany temat, a za to wrzuca się ich w schematy wypowiedzi, że dla przeciętnego maturzysty wymóg tych kilkuset słów na maturze z polskiego to zbyt dużo, a połowa uczniów prezentacji maturalnej uczy się na pamięć (modląc się przy tym o łatwe pytania kontrolne). Brak dyskusji , brak umiejętności wyrażenia siebie w słowach, w zamian za to proste i czytelne komunikaty, które prowadzą do deformacji naszego języka.

taka refleksja mnie naszła.

Z okazji weekendu, dość spokojnego czasu, postanowiłam wyrazić siebie. Najlepiej mi to wychodzi podczas robienia słodkości, pierwsze powstało ciasto o smaku zakochania, a potem małe słodkości, które podobno wyrażają więcej niż tysiąc słów ;) O cieście napiszę niebawem, dzisiaj o czekoladkach a la rafaello.

Składniki na 25 czekoladek:
-2 tabliczki białej czekolady
-10 dag masła
-10 dag cukru pudru
-2 łyżki śmietanki kremówki
-kilka herbatników
-migdały
-10 dag wiórków kokosowych
-opcjonalnie łyżka białego rumu/wódki

Czekoladę łamiemy w kostki i roztapiamy w kąpieli wodnej. Pod koniec dodajemy masło, śmietankę i cukier. Wszystko razem dokładnie mieszamy. Herbatniki kruszymy i razem z 3 łyżkami wiórków kokosowych dodajemy do chłodnej masy. Wstawiamy do lodówki, żeby masa stężała. Ze stężałej masy formujemy kulki wielkości orzecha włoskiego, wsadzamy do środka migdał i obtaczamy w wiórkach.

***
Bardzo szybko minął mi weekend, nawet nie zauważyłam kiedy. Nadchodzący tydzień będzie krótki, bo 3 dni i wolne znów, ale to będą dość intensywne 3 dni. Trzymajcie kciuki, szczególnie za moje wszystkie badania i środowe kolokwium z elektroniki...a ja na razie idę myśleć o przyjemniejszych rzeczach jak np. jutrzejsze judo z moimi zakwasami na mięśniach międzyżebrowych.
I byle do środowego wieczoru i kursu tańca.
Byle do piątku i wyprawy do Małej K.

Przypominam wszystkim o grudniowym spotkaniu blogerów! Jeśli jesteście zainteresowani to zostawcie w komentarzach adres e-mail oraz miejscowość, z której pochodzicie :)

takie są skutki...picia wódki? I pralinki marcepanowe!

Do mojej listy "niewiemjakzdam" przedmiotów doszedł nowy - KUC, czyli konstrukcja układów cyfrowych. Po piątkowych ćwiczeniach nasuwa mi się tylko "nie ogarniam", zobaczymy jak to będzie. Na razie bardziej niż KUC głowę zaprząta mi kac. Nie, nie...nie w takim sensie jak myślicie ;) Owszem, impreza była, impreza iście "amerykańska", bo rum z colą, mnóstwo ludzi i dobra zabawa, ale nigdy jeszcze nie miałam okazji poznać o co chodzi z tym sławnym kacem. Nigdy mnie głowa nie bolała i kot zawsze pozostawał kotem, a nie tupiącą bestią (pomijając fakt, że kota nie posiadam). Zastanawiam się czy można mieć kaca o smaku czekolady? Myślę, że mogłoby to być całkiem ciekawe doświadczenie, ale jestem przekonana, że o wiele lepiej jest mieć czekoladowy weekend bez kaca, a w sympatycznym towarzystwie. Spotkania są bardzo miłe, a jeszcze milsze, gdy nie wiesz czego (albo raczej kogo) można się spodziewać. Tak też pod osłoną ratusza i mojego kaptura z kurtki zimowej spotkałam się dziś z autorką najbardziej czekoladowego bloga :) A spotkanie dwóch miłośniczek jedzenia musi zawierać odpowiednie składniki.
Po pierwsze - czekolada. Po drugie - marcepan. Po trzecie - szpinak. Po czwarte - wino.

Czekolada w roli babeczek. Ale to już było i ciekawscy mogą się natknąć na moje czerwone foremki z najlepszym środkiem tutaj ;) Wino, jak to wino, ogrzewa w takie zimne dni. O szpinaku napiszę następnym razem, a teraz mam dla Was małe co nie co, które uwielbiam - marcepan! Albo raczej pralinki marcepanowe.

Składniki na 25-30 czekoladek:
-20 dag marcepanu/dobrej masy marcepanowej
-trochę orzechów
-tabliczka czekolady

Orzechy należy zmielić albo posiekać i wymieszać razem z marcepanem. Z gotowej masy formujemy kulki, trochę mniejsze od np. Ferrero Rocher. Czekoladę rozpuszczamy w kąpieli wodnej i malujemy nią kulki marcepanowe. Z wierzchu możemy posypać orzechami. Zostawiamy w lodówce :)

***
Mamy także propozycję dla Was! Grudniowe spotkanie blogerów. Nie ma jednak ani określonego terminu ani miejsca, bo chcemy, żeby przyjechało jak najwięcej osób :) Wstępnie - pierwszy albo drugi weekend grudnia, w miejscu, które będzie najbardziej dogodne dla jak największej ilości osób. Jeśli jesteście zainteresowani to dajcie znać pod tym wpisem:
1) Który weekend bardziej Wam pasuje
2) Skąd jesteście
3) Adres e-mail do kontaktu
Z czasem ustalimy wszystkie szczegóły i będziemy się przypominać ;)

Wspaniałej niedzieli!

inspiracje, próżność i czekoladki kokosowe

Lubię być czytana, cieszą mnie komentarze i to, że podobają się Wam moje przepisy. To chyba naturalne, prawda? Skoro prowadzę blog, to znaczy, że chcę się dzielić częścią mnie z innymi, z internetowym światem. Każdy kto prowadzi blog tak robi, chociaż każdy ma swój własny pomysł na zawartość. Ja do składników mojej codzienności dodaję szczyptę smaku w postaci potraw, które udaje mi się zrobić.
Najbardziej mnie cieszy, kiedy mój wpis staje się dla kogoś inspiracją, kiedy ktoś postanawia sprawdzić przepis i może poznawać radość z gotowania razem ze mną.
Sama też często potrzebuję inspiracji. Lista potraw do zrobienia coraz bardziej się wydłuża, bo szperam wśród przepisów i znajduję fajne pomysły. Oprócz mojego smaku i ochoty, słucham także innych. Już kilka razy mi się zdarzyło, że ktoś znajomy pyta się co może zrobić np. z mleka w proszku albo coś ciekawego z kaszą. Siedząc w piątek w gabinecie pana profesora ze znajomym z innej grupy, zaczęliśmy rozmawiać o przepisach i temat zszedł na czekoladki.I od słowa do słowa, zaczęła się toczyć rozmowa o czekoladkach kokosowych a la batoniki Bounty, o których myślałam już wcześniej, ale myśl ta było dość ulotna i odległa. Jednak wczorajsza pogoda była okropna (dzisiaj jest jeszcze gorzej) i pamiętając o piątkowej rozmowie, postanowiłam zrobić małe wspomnienie lata, a kokos kojarzy mi się z tą porą roku. Dziękuję, Karolu, za złapanie myśli o kokosowych czekoladkach ;)

Przepis prosty, jednak jak to z czekoladkami bywa - czasochłonny. Ale złapcie za pędzle i do dzieła!

Składniki na 25-30 czekoladek:
-200 g wiórków kokosowych
-7-10 dag cukru pudru (dałam 7 i dla mnie są idealne w połączeniu z mleczną czekoladą, ale planując polewę z gorzkiej lepiej dać trochę więcej tego cukru)
-7 dag masła
-100 ml śmietanki kremówki (a może trochę zastąpić mlekiem kokosowym?)
-2 tabliczki czekolady na polewę

Kremówkę wlewamy do garnuszka, dodajemy masło i podgrzewamy aż do rozpuszczenia masła. Wiórki kokosowe mieszamy w dużej misce z cukrem pudrem. Dolewamy śmietankę z masłem do wiórków i mieszamy ręką wszystko razem. Otrzymamy dość tłustą i sypką masę, z której trzeba sformować kulki. Na początku formowanie może wydawać się trudne, ale po 3-4 kuleczkach powinniście znaleźć swoją metodę i dalej pójdzie już gładko. Moje kokosowe kuleczki były troszkę większe od rafaello/ferrero rocher, ale ciut mniejsze od orzecha włoskiego. Ustawiamy je na papierze do pieczenia, przykrywamy folią aluminiową i wkładamy do lodówki do schłodzenia na godzinę czy dwie.

 Czekoladę roztapiamy w kąpieli wodnej i oblewamy nią nasze kuleczki. W tej kwestii mam kilka swoich rad - nie rozpuszczajmy od razu całej czekolady, bo może się zdarzyć, że zużyjecie mniej niż ja i zostanie miska z czekoladą i będziecie się zastanawiać co z tym zrobić. Jeśli chodzi o sposób obtaczania w czekoladzie - użyłam zwykłego pędzelka jak do malowania farbami, znacznie to upraszcza sprawę niż nabijanie na wykałaczkę, zanurzanie itd. Do tego malowałam czekoladki na dwa razy - najpierw spód na którym się chłodziły i pozwalałam czekoladzie zastygnąć, a następnie kładłam na czekoladowym spodzie i malowałam resztę. Schładzamy czekoladki i przechowujemy je w lodówce :)
Część moich jest w czekoladzie mlecznej, a część w deserowej (dlatego różne kolory na zdjęciach są). Czekolady Wedla używałam, jak na razie nigdy mnie nie zawiodła. Myślę, że w białej też by świetnie wyszły.

***
Jak już pisałam pogoda jest fatalna, ale podobno ma się pod koniec tygodnia poprawić. Moim rodzicom poszła szyba w piekarniku, nie wiadomo jak szybko to naprawią, a w piątek trzeba rozpocząć pieczenie na sobotnią imprezę. Mój malutki piekarnik będzie musiał temu podołać.
Jeszcze niecałe 2 tygodnie wakacji, więc lenię się, czytam, oglądam i spędzam sporo czasu w kuchni póki jeszcze mogę :) i może jak zacznę naukę to zrozumiem dlaczego niektórzy z Was tak cicho siedzą od pewnego czasu.

czekoladki z malinami

Przyszedł nowy rok szkolny, ale ja jeszcze mogę ze spokojem oddychać i odpoczywać. W najbliższym czasie pewnie będę musiała skoczyć po kilka wpisów z indeksami mojej grupy, bo noszę indeksy większości osób, jak to na miłą starościnę grupy przystało. Powoli zbliża się także jesień, lato daje trochę wytchnienia i spacery stały się bardzo przyjemne. Ostatnio postanowiłam na poprawę humoru kupić sobie pudełeczko malin, bo to pewnie jedne z ostatnich - już nie są takie duże i słodkie, ale dalej wspaniale smakują. Wróciłam do domu i przypomniał mi się jeden przepis, który mnie zachwycił, ale nie zdarzyła się jeszcze okazja do jego wypróbowania. Przekopałam wpisy o pralinkach na tym blogu i postanowiłam zrobić czekoladki z nadzieniem malinowym!

Zrobienie czekoladek po raz pierwszy wpadło mi do głowy w kwietniu, kiedy już się oswoiłam z moją kuchnią i zaczęłam planować wypieki na Wielkanoc. Zrobiłam wtedy pralinki z marcepanem (też kiedyś o nich napiszę) i postanowiłam wypróbować formę silikonową do czekoladek w kształcie jajek, zajączków i kaczuszek. Ostatnio przy szale zakupów serduszkowych kupiłam też formę silikonową do czekoladek w kształcie serc :)
Oczywiście przy okazji się zdenerwowałam, bo zamówiłam włoską formę silikonową, a potem znalazłam tańszy odpowiednik, ale trudno. Foremki do lodu np. z Ikei też się świetnie do robienia czekoladek nadają.

Składniki na 15 czekoladek:
-pół szklanki malin
-pół łyżki cukru
-100g białej czekolady
-25 ml śmietanki kremówki
-150g gorzkiej czekolady do oblania
-dodatkowo szklana miska (najlepiej dwie), pędzel, sitko i foremka silikonowa 

Maliny z cukrem wrzucić do garnuszka i zagotować. Po 2 minutach zdjąć z ognia i przetrzeć przez sito, żeby pozbyć się pestek. Wymaga to cierpliwości i trochę siły :) Postawić przecier bez pestek na ogniu i gotować aż otrzymamy łyżkę, półtorej musu malinowego. Opcjonalnie można dodać łyżeczkę wódki. I ostudzić.
 Do miski wrzucić połamaną białą czekoladę i rozpuścić w kąpieli wodnej. Po chwili dolać kremówkę i dodać mus malinowy, wszystko razem zmieszać. Odstawić do przestudzenia, nasze nadzienie powinno zgęstnieć.

Teraz przygotowanie formy do czekoladek :)
W kąpieli wodnej roztapiamy pół tabliczki czekolady. Zostawiamy do przestudzenia, żeby trochę zgęstniała. Bierzemy pędzel i bawimy się w czekoladowych artystów - malujemy nasze formy czekoladą od środka. Pół czekolady powinno starczyć na dość grubą warstwę wymalowania 15-20 (zależnie od głębokości) miejsc w foremce. Chowamy do lodówki i czekamy aż czekolada stwardnieje.
Potem powtarzamy tę czynność - podwójna warstwa czekolady robi mocniejsze czekoladki i nie będą pękać przy wyjmowaniu.
 Po drugim schłodzeniu wypełniamy formę masą malinową, zostawiając trochę miejsca na wypełnienie czekoladą od góry. Przed zalaniem spodu czekoladą nie trzeba chłodzić formy, ale potem wstawiamy do lodówki i najlepiej w niej przechowywać czekoladki :)

Białą czekoladę można kupić gorszej jakości, bo dużo smaku nie zmieni. Ale warto kupić dobrą gorzką czekoladę (praktycznie zawsze używam Wedla), bo dobrze się rozpuści, nie trzeba jej temperować i czekoladki będą ładne. Smacznego i dobrego nowego roku szkolnego!

***
Zawsze jak myślę o 1 wrześniu i o rozpoczęciu roku przypominają mi się te najważniejsze trzy rozpoczęcia pierwszych klas. I wielka tuba ze słodyczami jaką miałam idąc do podstawówki. Pewnie część słodkości dla moich dzieci w przyszłości zrobię sama.
L. kupuje dzisiaj samochód, za chwilę będziemy jechać go odebrać :) Trochę się naszukaliśmy i w końcu stanęło na ofercie z Gliwic, co prawda nie spełniła wszystkich naszych zachcianek, ale żadna z pozostałych również taka nie była, a w tym przypadku nie musieliśmy jeździć przez pół Polski po samochód. Stare auto sprzedane wczoraj wieczorem, więc wyszło to idealnie w czasie.
Dziadek wrócił od rodziny z Niemiec i przywiózł 2,5 kg żelków Haribo. Dostaliśmy z L. sporą część i trzeba chować opakowanie, bo zaraz wszystkie znikną.

Po wczorajszej zumbie naładowałam się znów energią :) W przyszłym tygodniu zmienia się "rozkład jazdy", a ja idę w poniedziałek zobaczyć jak to będzie na capoeirze.