green smoothie

Myślę, że wielu z Was pamięta poprzedni wpis o zielonym koktajlu. Spodziewałam się Waszych reakcji na wiadomość o jego składzie. Ja jednak zostałam przekonana do zielonych, szpinakowych napoi, dlatego też ostatnio powstał kolejny do mojego śniadania. Dwa składniki już znacie, jest to szpinak i banan. Trzecim, zamiast mleka, stał się sok pomarańczowy.

Składniki na ok 400ml:
-porządna garść szpinaku
-banan
-sok z jednej, sporej pomarańczy


Wszystko miksujemy ;)

 

Propozycja na II śniadanie w konkursie Kuchania 24/7

***

Dwa gorące dni, a ja już nie chcę lata. W takich chwilach cieszę się, że nie jestem mężczyzną, bo na egzamin mogę ubrać lekką sukienkę, a nie długi garnitur. 

Szczerze przyznam, że mam dość tego semestru, bo ciągnie się i ciągnie, a ja praktycznie nic nie zrobiłam w jego trakcie. Dodatkowo jest mi bardzo ciężko zmobilizować się do nauki - rok temu byłam już po sesji, uczelnia nie nakłada na mnie dużych obciążeń i nie mam pewnego rytmu, w który zawsze wpadałam w szkole. Potrzebuję porządnej mobilizacji, nawału obowiązków, wtedy zawsze najlepiej daję radę. 

Mam wrażenie, że marnuję czas. I już wiem, dlaczego czas spędzany w kuchni oraz na uprawianiu sportu sprawia mi taką przyjemność. Czuję, że się rozwijam, do czegoś dążę, osiągam coraz więcej. Natomiast nie mogę powiedzieć tego o studiach. Przychodzę, zajęcia są prowadzone w pośpiechu, z większości nic nie wynoszę, dodatkowo dawka stresu "jeśli nie zrobię to nie zaliczę" często psuje atrakcyjność zajęć, na egzamin czy kolokwium jestem w stanie nauczyć się w kilka godzin (moje wykształcenie sprowadza się do nauki przez kilka dni w roku). 

Jest to bardzo frustrujące i smutno mi się robi, gdy widzę jak przez ostatnie dwa lata diametralnie zmieniły się moje priorytety w życiu. I jak dalej jestem z niczym, tak samo jak 2 lata temu. 

...ta pustka mnie przeraża

łosoś + szpinak + truskawki

Obiad (a w zasadzie lunch) musiał być szybki i prosty. Zaraz po egzaminie z angielskiego wbiegłam do domu i zabrałam się do pracy, a czas mnie gonił, bo przecież szykowaliśmy się w drogę do Małej K. :) Miałam w lodówce pół arkusza ciasta francuskiego, kawałek łososia, ser sałatkowy typu feta, truskawki i szpinak w zamrażalniku. W pół godziny zrobił się jeden z najlepszych obiadów na świecie. Szkoda, że nie mieliśmy dużo czasu, żeby go smakować.

Składniki na 2 porcje:
-2 kawałki łososia
-opakowanie szpinaku
-pół opakowania sera typu feta
-arkusz ciasta francuskiego
-cytryna
-truskawki


Szpinak rozmrażamy (bądź dusimy, jeśli macie świeży). Ciasto francuskie kroimy na 8 równych części. Na każdej kładziemy kawałek sera od szpinak. Zlepiamy tworząc takie "paczuszki".

Łososia nacieramy solą, dodajemy trochę masła, plasterek cytryny na górę, zawijamy w folię aluminiową. Zarówno ciasto francuskie, jak i łososia pieczemy ok 20-25 minut w 200 stopniach. Do tego kilka truskawek i otrzymujemy naprawdę niesamowite połączenie smaków.

***

Wczoraj dzień odpoczywania, kolokwium przeniesione na kiedyś w sesji. A wieczorem zumbowy pokaz w Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu. Co prawda nie tańczyłyśmy na dużej scenie, ale trochę po niej poskakałyśmy. Obudziła się we mnie fascynacja małej dziewczynki teatrem ;)

z lewej strony to ja :)

Dzisiaj czeka mnie egzamin ustny z angielskiego. Moim tematem będzie drukarka 3D, mam nadzieję, że nie pozapominam nowego słownictwa, które wyciągnęłam z anglojęzycznych artykułów. A w poniedziałek pierwszy sesyjny egzamin...

na wiosenne przyjęcie, czyli zielone smoothie

Kiedy zobaczyłam ten koktajl po raz pierwszy pomyślałam: "Jak można to wypić?". Jednak z czasem coraz więcej o nim myślałam i stwierdziłam, że dopóki nie spróbuję to się nie przekonam. Kilka dni temu zrobiłam go do śniadania i jak się okazało, jest naprawdę świetny! Orzeźwiający, smaczny i bogaty w składniki mineralne. Z powodzeniem można zaserwować go na wiosennym przyjęciu i obserwować zaskoczenie gości, kiedy zdradzimy im skład napoju.
Bo moje zielone smoothie składa się ze szpinaku i banana!

Składniki na jedną porcję:

-banan

-50g szpinaku

-pół szklanki mleka bądź wody

Szpinak może być mrożony albo świeży. Musicie pamiętać, że w przypadku świeżego najpierw miksujemy liście z płynem aż do rozdrobienia, a dopiero potem dodajemy banana. Zaletą mrożonego szpinaku będzie temperatura napoju.

***

Dziś Dzień Dziecka :) Standardowo, kinder niespodzianka się należy, a wieczorem jedziemy na musical "Tarzan" :D Nie mogę się doczekać! Jutro zumba (trzecia w tym tygodniu <3) i jedziemy z Rodzicielką na zakupy. Gdyby mi się tak chciało, jak mi się nie chce...Mogłabym już teraz mieć sesję, pozaliczać wszystko i wakacje, ale niestety trzeba jeszcze poczekać.

Wczoraj obejrzeliśmy "Nietykalnych" (w końcu). Film jest naprawdę świetny, uśmialiśmy się z L. i wzruszaliśmy. Naprawdę polecam wszystkim :)

na wiosenne przyjęcie, czyli szpinak podano na pizzy

Jedno z podstawowych dań w czasie imprez. Szybkie, nie trzeba się nim dużo zajmować i każdy znajdzie kompozycję dla siebie. Lubię raz na jakiś czas zjeść pizzę, a jeszcze bardziej lubię ją przygotowywać. Staram się wymyślać nowe połączenia. Ostatnio na targu kupiłam świeży szpinak i stwierdziłam, że chętnie spróbuję połączenia szpinaku z pizzą. Z dodatkiem fety, sosu czosnkowego i kurczaka okazało się być strzałem w dziesiątkę. Rewelacyjnie pachnie, a jeszcze lepiej smakuje. Wszystkim fanom szpinaku polecam spróbować :)

Składniki na 2 pizze, na cienkim cieście o średnicy 26cm:
-2/3 szklanki letniej wody
-2-3dag drożdży świeżych
-łyżka oleju
-szczypta soli
-ok 1,5 szklanki mąki (ale tak naprawdę ile ciasto weźmie)
-30-50g szpinaku
-pojedyncza pierś z kurczaka
-mała puszka kukurydzy
-kilka dużych pieczarek
-mała cebula
-mały jogurt
-2-3 ząbki czosnku
-feta
-ser do posypania na górę, u mnie Gruyere

Drożdże kruszymy do miski, zalewamy ciepłą wodą i mieszamy. Odstawiamy na kilka minut. Dodajemy mąkę, sól i olej. Zagniatamy ciasto i odstawiamy do podwojenia objętości. W tym czasie przygotowujemy resztę składników.

Pieczarki myjemy, kroimy i smażymy z posiekaną cebulką przez kilka minut. Zdejmujemy z patelni i wrzucamy na nią posiekany szpinak z odrobiną wody. Dusimy aż liście zwiędną. Zdejmujemy i wrzucamy na patelnię pokrojone mięso, smażymy kilka minut. Jogurt mieszamy z czosnkiem i przyprawami.
Ciasto dzielimy na dwie części, wyrabiamy jedną i rozkładamy na blaszce. Smarujemy sosem jogurtowym z czosnkiem i nakładamy składniki. Na koniec dorzucamy fetę i obsypujemy serem. Pieczemy ok 20 minut w 220 stopniach.

Zwariowany tydzień, nadrobię po weekendzie wszystko co u mnie słychać ;)
Miłego ;*

najlepiej, czyli serowo-szpinakowo

Tak, staję się nudna ;) Powinnam mieć osobną kategorię dla przepisów ze szpinakiem (zaraz po tych z bakłażanem). Wiem jednak, że sporo Was również lubi te zielone listki, więc bez obaw wrzucam kolejny, niesamowicie prosty szpinakowo-serowy obiad.

Składniki na 2 porcje:
-ulubiony makaron, u nas tym razem tagliatelle
-opakowanie szpinaku w liściach
-pół kostki fety bądź kostka sera Lazur
-2 ząbki czosnku
-nieco pieprzu
-nieco sera Gruyere
-kiełki rzodkiewki

Makaron gotujemy. Szpinak dusimy, gdy już będzie miękki dodajemy ser feta bądź pleśniowy i mieszamy aż do połączenia składników. Doprawiamy czosnkiem i pieprzem. Na talerzu posypujemy serem oraz kiełkami. Smacznego :)

***

Niedziela była bardzo miło spędzonym dniem. Po kościele szybkie zakupy obiadowe oraz przegląd sklepów. Znalazłam cudną sukienkę w Orsayu, stworzona dla mnie, lekka i miękka. Ale ma tak koszmarny kolor...tzn. jest cytrynowa, czyli kompletnie nie współgra z moją jasną karnacją. Czemu nie może być granatowa :(? Oprócz tego znalazłam kilka "niezbędnych" rzeczy, więc z początkiem czerwca wybiorę się z mamą na zakupy ;)

Popołudniu wypad na rower, w końcu wiemy ile ma nasza standardowa trasa - 19,6 km. 

Nowy tydzień rozpoczęty od zumby oraz zakopania się w notatkach. Ech, trzymajcie dzisiaj rano kciuki...

I założenia fanpage'a na fejsbuku, bo przecież algorytmy są takie fascynujące!

spanakopita, grecka spirala ze szpinakiem

Przyznam się szczerze, że oglądam sporo programów kulinarnych. Do moich ulubionych należą te w wersji podróżniczej (ostatnio jest to Pascal) oraz 'Ugotowani'. Lubię patrzeć na cztery osoby konkurujące ze sobą i dobre jedzenie, które prezentują. Jednym z podstawowych składników w tym programie jest szpinak. Ostatnio cieszy się niesamowitą popularnością, szczególnie w połączeniu z łososiem. Kilka dni temu oglądaliśmy powtórki wspólnie z L. i bardzo spodobał mu się jeden z przepisów. Autorką jest babka, która kilka ostatnich lat spędziła w Grecji i jej wieczór miał mieć taki charakter. Na przystawkę zaserwowała ciasto filo wypełnione szpinakiem z fetą i zawinięte w spiralę, i to właśnie ten przepis spodobał się L., a ja go postanowiłam odtworzyć. Spanakopita, nie wiem na ile tradycyjna, ale bardzo smaczna.

Składniki na 2 porcje:

-1,5 szklanki mąki

-2 łyżki oleju

-pół szklanki wody

-łyżeczka octu

-szczypta soli

-opakowanie szpinaku

-kostka sera feta

-jajko

-ząbek czosnku, sól, pieprz

Mąkę przesiewamy na stolnicę, dolewamy wodę, oliwę, ocet i dodajemy sól. Zagniatamy ciasto, powinno być jak na pierogi. Odstawiamy na pół godziny w ciepłe miejsce. Rozwałkowujemy je bardzo cienko, jak na strudel. Powinno być tak cienkie, że prawie przezroczyste. Jeśli będzie za grube to stanie się twarde. Ciasto kroimy na dwa prostokąty (dobrze, jeśli będzie min. 2 razy dłuższe od drugiego boku).
Przygotowujemy szpinakowy farsz - dusimy szpinak z serem, doprawiamy i na koniec mieszamy z jajkiem.  Nakładamy nadzienie wzdłuż dłuższej krawędzi i zawijamy "roladę". Następnie zwijamy spiralę. Pieczemy w 200 stopniach przez ok 50 minut.

***

Zostałam otagowana przez Shyfull i postanowiłam tym razem wziąć udział w zabawie :)

Zasady:

-Każda oznaczona osoba musi odpowiedzieć na 11 pytań przyznanych im przez ich "Tagger" i odpowiedzieć na nie na swoim blogu
-Następnie wybierasz 11 nowych osób do tagu i połącz je w swoim poście
-Utwórz 11 nowych pytań dla osób oznaczonych w TAGu i napisz je w swoim TAGowym poście
-Wymień w swoim poście osoby, które otagowałaś
-Nie oznaczaj ponownie osób, które już są oznakowane.

Ulubiona piosenka?

Co pewien czas mi się zmienia. Obecnie jest to "Sweet like cola" Lou Begi.

Potrawa bez której nie wyobrażam sobie życia?

Pierogi z jagodami <3

Gdybym był/a zwierzęciem to byłabym/byłbym?

Delifnem

Moje ściany w pokoju mają kolor?

Białej i mlecznej czekolady :)

Gadżet bez którego nie wyobrażam sobie życia to?

Praska do czosnku.

Gdy wstaję rano....?

Myślę o moim L., a zaraz potem zabieram się za robienie śniadania.

Mój ulubiony jogurt ma smak...?

Ananasa.

Ulubiona potrawa z dzieciństwa?

Potrawka z kurczaka w moim przedszkolu i kluski z mięsem.

Masło orzechowe czy czekoladowe?

Najlepiej ich połączenie (pamiętacie krem 'Snickers' do smarowania?)

Potrawa, którą najczęściej gotuję to..?

Spaghetti z mięsem mielonym, sosem pomidorowym z papryką i pieczarkami.

Słodkie czy słone?

Czekoladowe :)

Ja tak po swojemu, nominuję Was wszystkich. Chciałabym się nieco o Was dowiedzieć, więc jeśli macie ochotę to zapraszam do odpowiadania na następujące pytania w komentarzach bądź na swoim blogu :)

1. Twój ulubiony przedmiot w czasach szkoły?

2. Najsmaczniejsza i najgorsza potrawa jaką jadłaś/eś?

3. Jakie sporty uprawiasz?

4. Ulubiona książka?

5. Co planujesz na wakacje?

6. Gdzie chciałabyś kiedyś pojechać w podróż życia?

7. Twój styl ubierania się?

8. Praca z marzeń?

9. Ulubione ciasto?

10. Ile czasu spędzasz dziennie na pielęgnacji w łazience?

11. Czy lubisz gotować?


***
Wczorajszy dzień był wspaniały! Poranek spędzony z L., pyszne śniadanie, potem on pojechał do pracy, a ja do dziadków i Małej K. Zostałam poczęstowana zupą ze stokrotek, lepiłyśmy figurki z plasteliny, było wdrapywanie się na orzech, oglądanie krzewów owocowych oraz bieganie po ogrodzie z latawcem (ja biegłam, próbując go wzbić do góry, a Mała K. mnie goniła). Było też wspólne czytanie gazet, mnóstwo śmiechu i wyprawa na plac zabaw. Jak zawsze zostałam wzięta za mamusię ;) Niestety po kilku godzinach musiałam się zebrać do domu, żeby przed zumbą zdążyć zrobić obiad (i go zjeść). I nawet okropne metody numeryczne i nauka na dzisiejszą wejściówkę nie zepsuły mi tego dnia :) Mam nadzieję, że dzisiaj też będzie dobrze!

mało świąteczne krokiety i bardzo świąteczny handmade

Mój rocznik urodzenia wskazuje, że jestem już dzieckiem wolnej Polski, więc nie mam w jaki sposób pamiętać tego, co się działo w czasach PRL-u. Na szczęście są książki oraz opowiadania rodziców i dziadków, więc mogę sobie trochę ten "inny świat" wyobrazić. Ominęły mnie kolejki, ominęły mnie talony, ale nie ominęły mnie instytucje, które ciężko spotkać gdziekolwiek indziej - bary mleczne. Kiedy ostatnio odwiedzali nas starsza siostra L. razem z mężem, który nie jest Polakiem, szwagier bardzo chciał zjeść obiad w barze mlecznym (z naciskiem na pierogi). Zabraliśmy ich do baru, który jest 3 minuty od naszego mieszkania i może nie jest to typowy bar mleczny, ale mają bardzo dobre jedzenie. W liceum bywało, że szliśmy tam na pierogi ruskie (jest 5 minut od mojej szkoły), a w zeszłym roku, kiedy wprowadzili więcej potraw zrobiłyśmy z mamą odkrycie, że mają tam najlepsze krokiety ze szpinakiem. Od tego czasu kiedy nie mam czasu, żeby zrobić obiad, a ochota na pizzę jest niewielka, L. idzie do baru i kupuje krokiety. W sobotę trochę czasu miałam, więc postanowiłam zrobić domowe krokiety ze szpinakiem i sosem czosnkowym.

Składniki:

na ciasto naleśnikowe
-szklanka mąki
-jajko
-szklanka mleka + szklanka wody do dolewania
na farsz szpinakowy
-opakowanie szpinaku

-ser pleśniowy "Lazur"
-czosnek
na panierkę
-bułka tarta

-jajko
-olej do smażenia


Robimy ciasto naleśnikowe, pewnie każdy z Was ma swój wypróbowany przepis. Powinno być jak gęsta śmietana. I smażymy cienkie naleśniki.

W garnuszku dusimy szpinak (albo rozmrażamy) dodajemy pokruszony ser oraz wyciśnięte 2-3 ząbki czosnku i doprawiamy do smaku.
Na naleśnik nakładamy cienką warstwę szpinaku, zostawiając miejsce po bokach. Zakładamy dwa boki do środka i zawijamy najkrótszy do środka. Maczamy w jajku, następnie obsypujemy bułką kartą i smażymy aż panierka będzie złota.

A sos czosnkowy znajdziecie tutaj.


***
Tydzień przedświąteczny to jeden z najbardziej nerwowych tygodni w roku. Sprzątanie, gotowanie, pieczenie, choinka, nowy łańcuch, nowy obrus, serwetki i masa innych problemów. Do tego wszystkiego dochodzą prezenty i sposób ich zapakowania. Dla niektórych zabawa z papierem pakunkowym to świetna zabawa, chwila na odstresowanie się, ale dla innych powód do rwania włosów z głowy. Tym bardziej kiedy okazuje się, że nie mamy żadnego pudełka, żeby zapakować drobiazg. Okazało się, że nie mam w co zapakować pierniczków - żadnych zbędnych pudełek czy kartoników, zupełnie nic. I nawet nie wiem, gdzie coś takiego można za niewielkie pieniądze zdobyć. Postanowiłam, że zamiast kupować mogę wrócić pamięcią do mojej pasji sprzed kilku lat - origami. Japońska sztuka składania papieru bez użycia nożyczek, kleju czy innych ozdabiaczy. I pudełka złożyłam sama, ale postanowiłam je ozdobić i nadać im bardziej świąteczny charakter.

Na 6 pudełek o wymiarach ok. 12 cm potrzebujemy:
-2 arkusze brystolu A1 (albo 12 kwadratowych arkuszy o wymiarach ok. 30-35cm), kartki nie mogą być ani za miękkie ani za twarde, mój brystol miał grubość 120g/cm^3 (tak to się chyba oznacza)
-nożyczki
-ołówek
-długą linijkę (albo metr krawiecki)
-papier do ozdobienia
-klej lub taśmę klejącą

Jedno pudełko to dół i góra, które wykonuje się tak samo. Jedyna różnica - na górę użyłam kartki o wymiarach 33x33 cm, a na dół 31,5x31,5cm, żeby przykrywka weszła na mniejsze pudełko. U mnie jest na styk, czyli gdyby dół był 32x32 całość mogłaby się nie złożyć ładnie.

Musimy być bardzo precyzyjni przy wycinaniu kartek z brystolu, bo najmniejsze przesunięcie może utrudnić wykonanie naszego projektu.
Postaram się przedstawić Wam instrukcję wykonania, ale warto też poszukać sobie filmików ;)


1.Mamy kwadratową kartkę. Jeżeli chcecie robić takie pudełko z papieru, który ma dwie różne strony to stroną, na której kartkę położycie będzie wzorem wierzchnim pudełka. Zginamy ją na pół, rozginamy i znów zginamy na pół, ale względem drugiego boku. Chcemy otrzymać kwadrat podzielony na 4 części (4 mniejsze kwadraty) przez nasze zagięcia. 
2. Bierzemy róg i zaginamy go do środka. Powtarzamy to z każdym rogiem i otrzymujemy kopertę. 


            


3. Bierzemy jeden bok i zaginamy go do środka. Z drugim robimy to samo.

4. Rozginamy boki, otrzymujemy postać koperty i zaginamy teraz dwa kolejne boki w ten sam sposób. Rozginamy, chwytamy dwa trójkąty na przeciw siebie i rozginamy.

5. Boki (lewy i prawy na zdjęciu wyżej) stawiamy pionowo. Chwytamy trójkąciki i zaginamy je do środka.

                 

6. I teraz zaginamy ten kawałek z trójkątem na górze do środka. To samo powtarzamy z drugim bokiem i mamy pudełko :)

            

7. Pasek na środku to kawałek papieru pakunkowego, o szerokości 6 cm. Długość nie wiem :pp mierzyłam przesuwając pudełko. Przykleiłam od wewnątrz taśmą klejącą, bo okazało się, że klej nie działa.

A w środku pierniczki, 3 warstwy musiałam ułożyć, żeby wszystkie zmieścić. Oddzielone watą.

Pudełka można ozdobić jak tylko chcecie. Nadają się świetnie na schowanie prezentu, a robiąc je z ładnego papieru i odpowiednio ozdabiając mogą być prezentem same w sobie ;)

P.S. A dzisiaj rano z mojego ósmopiętrowego okna i maszerując na uczelnię podziwiałam zamarznięty świat. W końcu trochę tej przedświątecznej magii.

P.S.2 Koszmarnie mnie wkurza edytor blogera i to, że mi robi takie przerwy w tekście jak mu się podoba :/

ciemno już, zgasły wszystkie światła...

Zmiana czasu zawsze dość mocno na mnie wpływa. Mój organizm szybko robi się zmęczony i śpiący, kiedy na dworze jest ciemno, dlatego np. zdarza mi się, że zamiast prowadzić korepetycje o godzinie 17 mam ochotę iść spać i długo nie wstawać. Ciemność ma jednak swoje plusy - można się schować, coś ukryć, no i miasta zawsze ładnie wyglądają w nocy. Co jednak zrobić, jeśli niespodziewanie ciemność zapanuje w kuchni? Przede wszystkim zachować spokój. Najlepiej mieć obok mężczyznę, który wyszuka gdzieś latarkę (albo latareczkę do roweru). Szczęśliwcy mogą się cieszyć, że mają kuchenkę na gaz, i że w kieszeni kurtki znajduje się zapalniczka kupiona do zapalania zniczy, która teraz idealnie się sprawdzi, bo elektryczny zapalacz...
No właśnie? Co z tym elektrycznym zapalaczem? I dlaczego latarka i kuchenka na gaz? Otóż zdarzają się chwilę, kiedy współcześni ludzie wpadają w panikę. Dzieje się to w momencie awarii prądu. Na szczęście jest kuchenka na gaz i elektryczny zapalacz można zastąpić zapalniczką. Ale...zaraz, zaraz! Jak u diabła zrobić teraz obiad? Hmmm...wystarczy się nie zrażać tym, że w okół panują prawie egipskie ciemności i wykonać przepis, który da się zrobić z prawie zamkniętymi oczami ;)



Zdjęć nie będzie, z przyczyn oczywistych - braku światła. A żałuję, bo obiad wyszedł naprawdę pyszny i jak już poświeciliśmy sobie światłem z komórki to wyglądał dość apetycznie. Roladki drobiowe ze szpinakiem.

Składniki na dwie porcje:
-dwie piersi z kurczaka
-1/3 opakowania szpinaku
-trochę fety, bryndzy albo sera z niebieską pleśnią
-czosnek
-ser żółty
-kilka plastrów szynki szwarcwaldzkiej albo parmeńskiej 
-sól, pieprz, wykałaczki


Piersi przecinamy w poprzek tworząc spory płat mięsa, który następnie rozbijamy. Szpinak wrzucamy do garnka z odrobiną masła, pod koniec doprawiamy, dodajemy czosnek i fetę bądź inny ser. Mięso nacieramy czosnkiem, solimy, pieprzymy i kładziemy po plasterku sera żółtego. Następnie nakładamy szpinak i rolujemy (albo staramy się spiąć wykałaczkami tę sakiewkę, która mi powstała z mięsa, bo szpinaku zrobiłam ponad 1/2 opakowania), owijamy plastrami szynki i według przepisu powinniśmy piec w 200 stopniach ok pół godziny, ale że mój piekarnik jest elektryczny i nie było szans na współpracę to użyłam głębokiej patelni i podsmażyłam/dusiłam ok 10-15 minut ;)



***
Powiem Wam, że strasznie takie puste są posty bez zdjęć. Tak dla odmiany, bo już kilka osób prosiło, wrzucam samą siebie, zrobione niecały rok temu. Tak mnie L. wystroił :)

Dzisiejszy dzień był bardzo przyjemny i zabawny. Począwszy od programowania modemu GSM i wysyłania SMSów o różnych treściach przy jego pomocy i robieniu wielu innych dziwnych rzeczy z tym związanych, przez "nerdowkie" 1,5h wolnego do zajęć z programowania, gdzie prowadzący popisał białą tablicę permanentnym markerem i obiektem naszych zajęć było czerwone porsche ;)
Po obiedzie przyjechała siostra L. z mężem i wybraliśmy się do mojej ulubionej kawiarni, gdzie przy dobrej kawie i naprawdę pysznych deserach (u mnie latte + sernik w cieście czekoladowym na ciepło) rozmawialiśmy i spędzaliśmy ostatnie wspólne godziny przed ich jutrzejszym powrotem do domu.
Jutro rano zumba :D a tak to weekend jest niezaplanowany, zobaczymy jakie czekoladki nam czas przyniesie ;)


P.S. I zaczyna mnie wkurzać edytor tekstu, koszmarnie duże odstępy ostatnio robi.

po trzecie: szpinak, mój "włoski" szpinak

Dzisiaj było kolejne dzielenie grupy na pół do sekcji oraz judo, zaraz fryzjer, jutro lekarz, gdzieś po drodze muszę odebrać indeksy i zebrać legitymacje do naklejenia kolejnego hologramu, a ja i tak głównie myślę o jedzeniu. Przede wszystkim o wczorajszym obiedzie u mojego dziadka. A nie wiem czy wiecie, ale mój dziadek jest mistrzem kuchni, szczególnie kuchni śląskiej. Pamiętam, że jak byłam mała to cały tydzień czekałam na niedzielny obiad - rosół, kurczak, kluski śląskie (z tym okropnie tłustym sosem z kurczaka), modra kapusta i kapusta zasmażana. I jak teraz też sobie o tym pomyślę to się rozpływam ;) Oczywiście mięso się zmieniało na rolady, schab czy coś innego, ale wtedy to musiałam czekać 2 tygodnie na mój zestaw z kurczakiem.
Poszliśmy wczoraj z L. i Młodą do dziadka. Rosół, kluseczki, kapustki, sos i kaczka! I wiecie co? Magda Gessler to mogłaby się wczoraj schować ze swoją kaczką! 
Niedzielne popołudnie spędziłam oglądając program o jedzeniu - "Ugotowani". Gdzie 4 obce osoby gotują dla siebie wzajemnie i się oceniają. A ja zawsze zastanawiam się co bym ugotowała na ich miejscu. W sobotę miałam okazję stworzyć lasagne ze szpinakiem i mięsem mielonym, które uwielbiam i myślę, że mimo swojej prostoty może się nadać na obiad ze znajomymi.
Co prawda zdjęcia mogą wydawać się mało apetyczne, ale już taki urok lasagne. Zapewniam Was, że pachniała przed i jeszcze po baaardzo zachęcająco. 

Składniki dla 4 osób:
-opakowanie płatów makaronowych
-60-70 dag mięsa mielonego
-opakowanie albo 1,5 opakowania szpinaku mrożonego 
-ser pleśniowy "Lazur"
-czosnek, duuużo czosnku!
-500 ml przecieru pomidorowego albo dwie puszki pomidorów
-cebula 
-sól, pieprz, bazylia i oregano
-żółty ser 

Zamrożony szpinak wrzucamy do garnka i podgrzewamy na wolnym ogniu, kiedy już się roztopi dorzucamy ser pleśniowy w drobnych kawałkach. Mieszamy aż do uzyskania ładnej, zielonej masy, gdzie nigdzie przerywanej białym kolorem. Dorzucamy wyciśnięty czosnek, solimy i pieprzymy - tutaj każdy musi po swojemu doprawić.
Mięso wrzucamy na patelnię i smażymy. Po chwili dodajemy posiekaną cebulę. Do przecieru/zblendowanych pomidorów dodajemy oregano, bazylię, sól i pieprz. Jeśli chcecie możecie też dodać trochę papryki albo chilli. 80-85% sosu dolewamy do mięsa, mieszamy i doprawiamy jeszcze trochę do smaku np. dodając czosnek albo jeszcze soląc.
Piekarnik nagrzewamy do 200 stopni. Płaty makaronowe wrzucamy na chwilę do gorącej wody, żeby je lekko zmiękczyć. Spód naczynia, w którym będziemy piec nasze danie smarujemy częścią pozostałego sosu. Kładziemy pierwszą warstwę makaronu, na to mięso mielone i szpinak. Potem robimy kolejne warstwy, ja zrobiłam dwie. Na górę układamy płaty i polewamy je resztą sosu. Wstawiamy do piekarnika na ok. 20 minut, po tym czasie kładziemy na górze plasterki/kawałki sera żółtego i pieczemy jeszcze 5-7 minut. 

Byłyśmy zachwycone z Aurorą tym zielonym kolorem ;)

***
Na judo dzisiaj byłam "rzucana" przez kilku kolegów po kolei. I dla nich była to niezła odmiana, że nie muszą dźwigać osiemdziesięciu czy więcej kilogramów, tylko pięćdziesiąt kilka :pp Oprócz tego w czasie jednej walki okazało się, że druga para jest dość blisko moich stóp, więc było tylko "Aaaa, czekaj czekaj, bo ja chyba kogoś po twarzy tam kopię".  
Jutro laryngolog, mam się zjawić 10-13, a że szpital jest pół minuty ode mnie to chyba przyjdę koło 12.30, żeby nie musieć stać całego dnia w wielkiej kolejce. 

Dobra, uciekam do mojej Endżi na podcięcie końcówek. Po zajęciach byliśmy tam z L., bo on też potrzebował ostrzyżenia i lekko mnie przeraziła liczba i wygląd dziewczyn na praktykach zawodowych - cztery albo pięć, wszystkie okropnie wypacykowane, strasznie zniszczone włosy (pewnie ciągle próbują coś na sobie wzajemnie robić). Zobaczymy czy moja "burza" loków znowu wzbudzi sensację.

Przypominam także o zostawianiu adresu e-mail i miejscowości, z której jesteście - w związku z grudniowym spotkaniem blogerów!