pół metra śniegu z okazji pierwszego dnia lata - Schilthorn Piz Gloria

Po raz kolejny mieliśmy okazję odwiedzić Szwajcarię. Jak zawsze nie mogliśmy doczekać się wyjazdu i bardzo szybko uciekł nam czas spędzany na miejscu. Tym razem mieliśmy niecałe 4 dni na odpoczynek oraz poznanie kolejnego regionu Szwajcarii. Po namyśle padło na wycieczkę na jeden ze szczytów w Alpach Berneńskich - Schilthorn.
Znany jest przede wszystkim z niesamowitej panoramy na wiele innych szczytów m.in. Jungfrau, Titlis, a także z restauracji Piz Gloria, która kręci się dokoła, więc można zjeść posiłek oglądając panoramę, a dodatkowo była miejscem akcji jednego z filmów z Bondem.
Obecnie jest to także jedno z ulubionych miejsc wszystkich paralotniarzy, których tłumy mieliśmy okazję obserwować na każdym etapie naszej wycieczki.
Schilthorn mierzy 2970m, a żeby dostać się na górę trzeba skorzystać z kilku kolejek linowych. Na górze bardzo ucieszył nas śnieg oraz niesamowite widoki. Postanowiliśmy także zjeść obiad w obracającej się restauracji - roesti, czyli szwajcarski placek ziemniaczany, z wędzonym łososiem, kiełkami i śmietaną, a na deser ciasto czekoladowe. A w międzyczasie obserwowaliśmy lotniarzy, którzy zapuścili się aż na sam szczyt.
W budynku znajduje się także coś w rodzaju interaktywnego muzeum filmu "W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości", gdzie puszczane są fragmenty filmu, można spróbować jazdy w bobsleju oraz zrobić sobie zdjęcie z Bondem.
W drodze powrotnej wysiedliśmy na jednej z niższych stacji, w miasteczku Mürren, które idealnie wpasowuje się w alpejski klimat - drewniane domki, czerwone kwiaty oraz szczyty po drugiej stronie doliny.

nietypowe wiedeńskie śniadanie

Kiedyś podróżując nie zwracałam dużej wagi dokąd jadę i czego mogę się spodziewać. Obecnie przed każdym wyjazdem przeczesuję internet i przewodniki szukając pomysłów, ciekawych miejsc lub czytając o obyczajach. Na wiedeńskiej liście tradycyjnych przysmaków znalazło się także śniadanie, bo gdzieś takie musieliśmy zjeść. Niestety im więcej czytałam i przeglądałam menu różnych miejsc, tym mniej mi się ten pomysł podobał.

Najprostsze wiedeńskie śniadanie zaczyna się od kajzerki z marmoladą bądź dodatkiem sera czy szynki, do tego sok i kawa czy herbata. Jednak klasycznym wiedeńskim śniadaniem jest omlet kaiserschmarren, czyli omlet na słodko z jabłkami i rodzynkami, często podawany z powidłami śliwkowymi, czyli znajdują się w nim dwa produkty, których nie lubimy razem z L. ;) Drugim typowym wariantem wiedeńskiego śniadania są jajka na miękko w szklance, których ja nie tknę, bo jajko musi być odpowiednio ścięte. O ile zrobienie sobie śniadania samemu w tygodniu czy nawet w sobotę nie jest problemem, tak w niedzielę już zaczyna nim być, bo większość sklepów jest tego dnia zamknięta. Funkcjonują tylko te nieliczne przy dworcach czy stacjach metra oraz punkty oferujące usługi gastronomiczne. Na szczęście rozwiązanie problemu samo się pojawiło - tuż obok naszego hotelu była piekarnia, która oferowała także śniadania na miejscu. Można było zamówić coś bardziej tradycyjnego, ale także sięgnąć po sprawdzone kanapki czy maślane croissanty. Do tego świeży sok z pomarańczy i kawa. Jak się okazało, jest to całkiem popularny sposób na niedzielne poranki w Wiedniu.

Cafe Diglas, Wiedeń

Ostatnio po raz kolejny mieliśmy przyjemność odwiedzić Wiedeń. Wyjazd i odwiedziny świątecznych jarmarków nocą od dawna był moim celem i cieszę się, że udało nam się wyrwać na kilka dni. Jak zawsze przy takich wyjazdach stołowaliśmy się "na mieście", odwiedzając także klimatyczne wiedeńskie kawiarnie. Tak jak przy okazji naszej poprzedniej wizyty postanowiliśmy wybrać się do jednej z bardziej znanych kawiarni, z tych z historią. Wiem już mniej więcej, gdzie się one znajdują na mapie starego miasta, ale tak jak ostatnio wybraliśmy ją całkiem przypadkiem.

Cafe Diglas swoje początki ma w 1875r., a miejsce przy Wollzeile zajmuje od 1923r.
Wystrój ma dość typowy i bardzo wiedeński - ciemne drewno, bordowe obicia i krzesła, małe stoliczki, kontuar na wejściu z wystawionymi ciastami.
Udało nam się znaleźć miejsce, mimo sporego zatłoczenia i co ciekawe, była zatłoczone głównie osobami mówiącymi po niemiecku, a turystów było raczej niewielu.

Ja zamówiłam kawę białą, L. poprosił o latte i dwie porcje Esterhazy torte, bo nie wiedziałam na co innego się zdecydować, a to ciasto ostatnio bardzo mi smakowało. Niestety okazało się, że przepis z Cafe Griensteidl jest smaczniejszy, ale zjedliśmy ze smakiem. Do kawy, jak wszędzie w Wiedniu, dostaliśmy szklaneczkę wody.

Uwielbiam oglądać takie miejsca i patrzeć na szczegóły - lampki, prawie kryształowe żyrandole, z których zwisają przedmioty kuchennego użytku czy biało-czarne grafiki na ścianach. Nie mogło także zabraknąć światełek w świątecznym klimacie. Atmosfera sprawiała, że aż nie chciało się wychodzić :)

food diary

Za nami wycieczka do Wiednia, próbowanie wielu smakołyków i obserwowanie, co serwuje się na jarmarkach bożonarodzeniowych rozsianych po całym mieście.

Od wszelkich słodyczy...

Przez pierniczki....

Do bardziej konkretnych rzeczy, które można dostać w kilku budkach. M.in. zupy podawane w chlebie - dyniowa, gulaszowa bądź boski krem czosnkowy czy hot-dogi z kiełbaskami w środku :)

Jest także wszechobecny grzaniec czy też poncz, sprzedawany w co ~3 budce w ciekawych kubkach, które za drobną opłatą można ze sobą zabrać :)

Wiedeńczycy lubią także pieczone ziemniaki albo kasztany, sprzedawane w papierowych różkach, które można podjadać spacerując pod jarmarkach. Ziemniaki nieraz osiągają spore rozmiary i są podawane z pieca w całości. Oferowane są także proste makarony czy ryżowe mieszanki.

W kawiarniach wciąż tłoczno - szybka kawa i dobre ciastko do codziennej gazety.

 W chwilach zwątpienia zdarza się też lunch z deserem w popularnej sieciówce.

 I jeszcze kilka ujęć z niedzielnych śniadań :)

PS W najbliższym czasie postaram się napisać troszkę więcej szczegółów dotyczących dwóch posiłków :)!

Kulinarne chwile w Wiedniu

Niespodziewanie tydzień temu nadarzyła się okazja do krótkiego wypadu do Wiednia. Długo się nie zastanawiając zaplanowaliśmy z L. wyjazd na trzy dni. W Wiedniu, inaczej niż tylko przejazdem, byliśmy po raz pierwszy, więc musieliśmy z całego natłoku informacji w przewodnikach wybrać te, które najbardziej nas zainteresowały. Oczywiście ważnym punktem na mojej liście było jedzenie. Jednak mając niewiele czasu na rozeznanie tematu stwierdziliśmy, że nie będziemy planować dokładnie miejsc, gdzie, co i kiedy zjemy, a postawimy na odrobinę improwizacji pamiętając o wskazówkach co warto wybrać.

Jednym z naszych planów było skosztowanie typowego wiedeńskiego fastfoodu, czyli słynnych kiełbasek w cieście. Udało się nam to już pierwszego dnia, bo budek z tego typu jedzenie jest dość sporo. Nasza oferowała także przeróżne rodzaje langoszy i bardziej obiadowe potrawy. Przyznam, że dla obojga z nas był to chyba jeden z najbardziej tłustych obiadów w życiu, bo wszystko smażone na głębokim tłuszczu. Ja wybrałam kiełbaskę z frytkami (3,50EUR + 2EUR), a L. stwierdził, że spróbuje Wienerschnitzel (6,90EUR), czyli standardowego schabowego, które w Austrii osiągają niezłe rozmiary.

Do innych rzeczy, których tym razem nie udało nam się skosztować, a podobno warto spróbować, należy dość popularna chińszczyzna, sprzedawana za kilka euro na wynos oraz wszelkiego rodzaju gulasze i zupy gulaszowe.

W chwilach większego głodu zawsze można także podejść do budki z pizzą sprzedawaną na kawałki czy zamówić pomysłowe zapiekanki.

Muszę także wspomnieć o idealnym napitku do tłustych potraw, czyli piwie, które bardzo lubię i zawsze staram się próbować przy okazji odwiedzin miejsc zagranicznych.

Tym razem wybrałam Zipfer do jednego z obiadów oraz Murauer w trakcie wieczornego wyjścia do pubu, gdzie zamówiłam je do zapiekanki. Zasmakowało mi drugie i powoli zaczynam żałować, że nie pomyślałam o zakupie kilku butelek w sklepie.

Osobiście uważam, że od wienerschniztla, o wiele ważniejsze jest spróbowanie wiedeńskich ciast i ciasteczek :) To stąd przecież pochodzi słynny Tort Sachera, a niemniejszą sławę posiada Apfelstrudel.

Kawiarni i piekarni w Wiedniu jest naprawdę dużo, więc jest w czym wybierać. Ceny ciasta zaczynają się od 1,50-2EUR, natomiast mogą ładnie szybować w górę, jak np. Tort Sachera w Hotelu Sacher za chyba 11EUR ;) Dlatego postanowiliśmy nie próbować oryginalnego wypieku, a zadowolić się tylko jego wersją z sieci cukierni Aida (jedna z nic znajduje się przy Stephansplatz). Wzięliśmy także tort Mozarta (oba ciastka po 2,90EUR) i zjedliśmy je na ławce w parku.

Spróbowaliśmy także szaszłyków owocowych oblaną czekoladą (3EUR). Tuż przed wyjazdem odwiedziliśmy także jedną z kawiarni w centrum, ale o niej napiszę kilka słów następnym razem.

Kolejnym ważnym punktem w naszej wycieczce był Naschmarkt, czyli największy wiedeński targ, gdzie wbrew pozorom jest wielka mieszanina kuchni wielu państw. Po jednej stronie ciągną się stragany i sklepiki z rybami, owocami i warzywami, wypiekami, przyprawami i przetworami z różnych stron świata, a po drugiej jest restauracja za restauracją, gdzie każdy znajdzie coś dla siebie i można zjeść całkiem fajne śniadanie.

Typowe wiedeńskie śniadanie w kawiarni to rogaliki lub kajzerki z miodem bądź dżemem, jajko na miękko gotowane w szklance lub omlet cesarski. Niestety z tych przysmaków nie jem ani jajek na miękko, a omlet odrzucił mnie sposobem podania tj. z rodzynkami i powidłami śliwkowymi, za którymi nie przepadam. Jeśli jednak Wy nie macie takich oporów to uważam, że powinniście spróbować :) Za spory omlet (podejrzałam w kawiarni) zapłacimy ok 8EUR, zależnie od miejsca. A za śniadanie z jajkiem kolejne tyle.

Wyjechaliśmy z uczuciem niedosytu, ale mamy już rozpoznany temat i mam nadzieję, że kiedyś uda nam się wrócić do Wiednia i skosztować pozostałych przysmaków. Tymczasem o wiedeńskiej atmosferze przypominać nam będą jedne z najsłynniejszych i najsłodszych pamiątek – Mozart kugeln :) Sprzedawane w supermarketach i w każdym sklepie z pamiątkami na Starym Mieście.

weekly food diary

Po męczącej podróży czekał nas męczący, ale pełen wrażeń tydzień. Od pewnego czasu ferie zimowe to czas, którego najbardziej wyczekuję. Odkąd mamy możliwość wyjazdu w Alpy, czekam nawet bardziej ;)
Szaleństwo zimowe zaczęliśmy od słonecznej niedzieli, ja od snowboardu w Laax. Popołudniu przejechaliśmy do miejsca, w którym się zatrzymaliśmy na kolejne 5 dni. Silvaplana - miejscowość na wysokości 1800m w kantonie Gryzonia, z widokiem na jezioro i góry, oddalona od St. Moritz o 5km. W poniedziałek pogoda była dość kiepska, ale mimo mgły dobrze nam się jeździło na nartach. We wtorek w ramach "odpoczynku" postanowiliśmy spróbować jak to jest na biegówkach :) Trasy biegowe w okolicy biegły po zamarzniętym i ośnieżonym jeziorze. Zrobiliśmy ok 20km, wróciliśmy strasznie zmęczeni, ale bardzo nam się podobało. Spróbowaliśmy także jazdy na łyżwach po jeziorze, ale jednak po sztucznym lodowisku jeździ się lepiej, bo jest bardziej równe i nie słychać trzasku lodu w czasie jazdy. Kolejne dni na stoku na nartach przy o wiele lepszych warunkach, a w piątek wieczorem wróciliśmy do miejscowości, w której mieszka siostra L. Sobotę przeznaczyliśmy na odpoczynek - po tygodniu, gdzie spędzaliśmy po 6-7h na trasach moje mięśnie potrzebowały nic nie robić, a do tego warunki w okolicy nie były najlepsze. Niedziela w samochodzie - powrót do Polski.

nasze śniadania

Rösti z białą kiełbaską.

Rösti to tradycyjna szwajcarska potrawa,

z grubo tartych ziemniaków smażonych na tłuszczu

i podawanych na patelni.

Takie placki ziemniaczane ;)

Spaghetti napoli, z racji bliskości włoskiej granicy

czekając na autobus narciarski

Gerstensuppe mit Wienerli,

czyli szwajcarska wersja krupniku z parówkami

obowiązkowo Apfelstrudel

kiedy człowiek zaczyna tęsknić za warzywami...

torcik orzechowy

Kulinarną gwiazdą tygodnia stało się raclette. Miałam okazję spróbować go już rok temu, ale w tym roku okazało się, że siostra L. wraz z mężem posiadają maszynkę do przygotowywania raclette w domu. Kupiliśmy odpowiedni ser, warzywa konserwowe i do dzieła! Najbardziej smakowała mi wersja sera z czosnkiem oraz ze świeżymi pomidorami pod gorącym serem na kanapce. 

w takich warunkach biegaliśmy

niestety, ale na zdjęciach ze stoku

ciężko mnie rozpoznać ;)